باگذشت هر روز چهره شهر رنگین تر میگردد. گرم شدن کارزار تبلیغاتی نامزدان ولسی جرگه بر مردم تاثیرات خود را گذاشته و زمزمه های مبنی بر اینکه چه کسی را باید از میان این همه کاندیدان برگزید، در بین مردم شنیده میشود.

انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری در کشور ما برای مردم هنوز تازه گی دارد ولی مردم میخواهندکه در این نوبت زیرک تر از گذشته برای انتخاب یک نماینده در ولسی جرگه تصمیم بگیرند، با به وجود آمدن نظام دیموکراتی که اساس آن حق رای برای مردم است، مردم اکنون میخواهند تا خودشانرا برای اسفتادۀ بهتر از این خق آماده کنند اما معیاری که بتواند خوب و بد را برای مردم مشخص کند هنوز بطور واقعی وجود ندارد، بنابر این مردم به گروه های مختلف تقسیم گریده اند که به اساس سلیقه های خودشان میخواهند در میان کاندیدان یک خدمتگذار را از یک معامله گر تشخیص دهند، عده ای در وقت صحبت با نماینده گان کاندیدان شرایطی برای آنها مطرح میکنند که اغلب به دام کسانیکه به اغوای مردم میکوشند گرفتار میشوند، تقضا های کوچکی چون کمک به یک نهاد اجتماعی، یک کورس آموزشی، و یا امداد مقداری مواد خوراکه از جمله خواهش های است که دگر هرکسی آنرا بپذیرد برایش رای داده خواهد شد، در کنار همه نارسای ها در جامعه ی ما که باعث بدبختی هرچه بیشتر مردم گردیده است، این نیز یکی از مواردی است که ما را بسوی سراشیبی محرومیت ها سوق میدهد، اگر بنا را بر این میگذاشتیم که کی میتواند طی چهار سال و در صورت تعویق افتادن انتخابات بعدی که در کشور ما دیگر یک اصل شده. 

در مدت پنج سال دیگر برای مردم صادقانه خدمتگذار باشد و آنچه را وعده میدهد واقعاً از صلاحیت  های یک وکیل در ولسی جرگه باشد نه یک رئیس جمهور یا وزیر دفاع و یا وزیر فواید عامه و یا … متاسفانه جامعه ما در حالت کنونی به رهنمونی نیاز دارد تا اهمیت انتخاب وکیل در ولسی جرگه را به مردم تفهیم کند، بهترین امتیاز برای ما کمک مقطه ای با یک شکم نان نیست بلکه ما کسی را که با رای خود انتخاب نموده ایم طی چهار سال آینده همراه و همپا با خود داشته باشیم، این کاندید از کجا می آید با چی شناخت و پیشنه ی، و چه روشی برای مبارزات انتخاباتی اش برگزیده؟ آیا اینها واقعاً چیزهای است که بتواند قناعت یک افغان را فراهم کند، اصلاً ما باید بطریقه افغانی بودن تبلیغات توجه کنیم رنگ و بوی افغان داشتن یک پوستر و یا اوراق انتخاباتی و یا ریشه داشتن یک شعار در فرهنگ افغانی، برجسته ساختن هدف و شعار کاندید بهتر  از تصاویر فریبنده در منظر مردم است این وظیفه ماست تا آنچه را از اساسات دموکراسی پذیرفته ایم باید آنرا به شیوه ی افغانی آن که نزدیک به فهم و درک مردم باشد ارایه دهیم، حرکت پا به پای جامعه با شرایط موجود اگرچه بطی باشد بازهم ما را به منزل خواهد رساند ولی اگر کمی تندتر از حرکت جامعه حرکت کنیم بدیهی است که دچار تشنج خواهیم شد، سهم گرفتن در مبارزات انتخاباتی بی تردید برمبنای یک تصمیم بخاطر دست یافتن به یک وسیله است که از طریق آن اگر بخواهیم مصدر خوبی برای خدمت به ملت خواهیم شد و هم متاسفانه میتوان از آن استفاده سؤ کرد. تفکیک میان در این میدان کارزار دشوار است اما با توجه با شعارها و اهداف کاندیدان ببینیم که کدام یک به ما نزدیکتر است در کدامین هدف یا شعار یا تصویر، مردم خود را میابند و این شعار و تصویر از مردم و برای مردم است، کدام کاندید با کدام تضمین و آدرس میتواند اعتماد رای دهنده اش را مبنی بر اینکه بعد از راه یافتن به ولسی جرگه بازهم در دسترس موکلین خود قرار داشته باشد و یا چه شناختی در جامعه دارد. دست کم این علایم میتواند مردم را مطمئن سازد که رای به این کاندید هدر نخواهد رفت و با یک آدرس مشخص از کاندید و یک شعار که با زنده گی مردم عجین است و مردم با آن آشنا، رابطه با کاندید محکم تر خواهد بود نه شکننده و بی اساس.

درجریان این هفته افشای حدود 92 هزار اسناد محرم ارتش امریکا وناتو در جنگ افغانستان، که از سوی یک سازمان غیردولتی بنام ویکی لیکس به دست رسانه ها قرارگرفته است برعلاوه تمرکز سرخط رسانه های بین المللی باعث بحث های گسترده درسطح مردم عادی،  سیاسیون، مقامات دولتی کشورهای غربی بوِیژه  احزاب سیاسی واعضای مجلس کانگریس ایالات متحده ، گردیده است که درزمینه گزارشات، تحلیل ها ونظرات متفاوتی به آن ارائه شده است.

اسناد منتشره شامل یک سلسله  فعالیت های پنهانی نیروهای ناتو وامریکای درافغانستان است که درجریان سال های 2004 تا 2009 میلادی صورت گرفته است که دقیقا بیانگر تلفات غیرنظامیان درجریان این حملات میباشد همچنان رسانه های بین المللی  راجع  به روابط نزدیک میان گروه های افراطی، تروریستی با کشور های همسایه افغانستان نیز سخن گفته است، روزنامه نیویورک تایمز صریحا اعلام داشته اسلام آباد به سازمان استخباراتی این کشور اجازه گفتگوهای مستقیم  با طالبان را میدهد ودرعین زمان گروه طالبان مورد حمایت نیروهای ارتش واستخباراتی پاکستان قرار دارد  ولی با این حال مقامات کاخ سفید ضمن ابراز نگرانی شدید از فاش شدن این اسناد گفته است که طی هفته های  آینده موارد آنرا بررسی میکند واین مقامات معتقداست که افشای این گونه مدارک  هیچ گونه تاثیرات منفی بالای تعهدات امریکا منبی بر روابط استراتژیک این کشور با افغانستان و پاكستان نداشته ودرراستای مبارزه با ترویرزم مشترکا با سایر متحدین خویش درمنطقه همکارخواهد ماند .

دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری ا فغانستان نیز با ابراز شگفت زده گی از نشر این گزارش یکبار دیگر گفته است که خواست دولت افغانستان همواره این بوده است که باید جهت ازبین بردن هراس افگنان لانه ها ومراکزاصلی شان که دربیرون ازمرزهای افغانستان شناسای وهدف قرارگیرد، تا از تلفات افرادملکی درداخل خاک افغانستان خود داری صورت گیرد  پس افشای اینگونه مدارک محرمانه از زوایای مختلف مورد بحث ورازیابی بوده وبرای افغانستان نیز بی تاثیر نخواهد بود زیرا روی این موضوع ازطریق رسانه های برون مرزی بحث های گسترده  وهمه جانبه صورت گرفته وبرخی ها معتقداست که افشای این نوع مدارک  حتی میتواند در زندگی مردم آمریكا و متحدین آن کشور نیز تاثیراتی داشته باشد .

ولی ازجمله نکته های قابل عطف برای افغانستان  گزارشاتیست که نشان دهندۀ تلفات افراد غیرنظامی درجریان حملات مسلحانه نیروهای بین المللی بوده چون حکومت ومردم افغانستان همواره روی کاهش تلفات غیرنظامیان و ایجاد همآهنگی فی مابین نیروهای خارجی با نیروهای امنیتی افغان تاکیده داشته است . که حتی منجربه تنش های لفظی میان افغانستان ومتحدان غربی اش نیز گردیده است همچنان موضوع مداخلات کشورهای همسایه و حمایت این کشورها ازسازمان های تریروریستی فعال درافغانستان بار دیگر توسط اسناد محرم ادارات رسمی امریکا پرده برداری میشود .

با آنکه روابط پاکستان وحمایت همه جانبه این کشور ازسازمان های تریرویستی فعال درافغانستان موضوع تازۀ نیست ودرطول چندین سال بالای آن بحث های صورت گرفته ، اسناد وشواهدی زیادی نشان میدهد که ادارۀ استخبارات پاکستان ازطالبان حمایت همه جانبه مینماید زیرا بعدازفروپاشی رژیم طالبان رهبران این گروه واکثرگروهای تریرویستی مانند شبکه حقانی وشاخه حزب اسلامی گلبدین حکمیتار درسرحدات این کشور فعالیت داشته وحملات خویش را درداخل افغانستان ازآنسوی مرز رهبری  میکنند و ده ها موارد دیگریست که میتواند دال براین مدعا باشد. اما مقامات پاکستانی همواره و اینبار نیز این  گزارشات را تکذیب نموده وگفته است با آنکه این اسناد بیانگر واقعیات جاری نبوده  بلکه احتمال دارد که هدف ازنشر این اسناد دررسانه ها جهت ایجاد تاثیرات منفی و تضعیف روند گفتگو های استراتژیک میان امریکا وپاکستان بوده باشد . اما درعین حال این گزارش میتواند ضربه سخت برتعهدات پاکستان درمبارزه با تروریزم وهراس افگنی درمنطقه باشد چون پاکستان همواره گفته است که دراین راستا با جامعۀ جهانی متعهد است ولی درحقیقت وعمل چنین چیزی به مشاهد نرسیده است، با این حال باید منتظرماند که تحقیقات نهای این اسناد بدست رسانه ها قرارگیرد تا بتوان دیدگاه مشخص راجع به آن ارائه کرد زیرا مهم است که مقامات ایالات متحدۀ امریکا  باردیگر دیدگاه  وموقف خویش را مجددا درمورد تقویت ،تجهیز وحمایت کشورهای همسایه افغانستان ازگروه های تریرویستی وافراطی بوِیژه پاکستان که ازجمله شرکاء نزدیک استراتژیک ایالات متحده درجنگ با تروریزم پنداشته میشود ،  وروابط این کشور با ترویرستان را مورد غور قراردهد وبه این سوالات پاسخ دهد.

داکتر حکیم عاشر رییس مرکز اطلاعات و رسانه های حکومت افغانستان گفت، این تصمیم در مطابقت با قانون اساسی افغانستان اتخاذ شده است.

آقای عاشر بر تلویزیون خصوصی امروز اتهام وارد کرد که در نشرات خود ارزش های ملی را مد نظر نه گرفته و برنامه های که از سوی این تلویزیون نشر می شوند، باعث دامن زدن مسایل مذهبی شده و وحدت ملی را آسیب می رسانند.

وی افزود:
« در مطابقت با قانون اساسی افغانستان، نشرات که تخریش کنند و یا ضد منافع ملی مردم افغانستان باشد، باید متوقف شود.
تلویزیون خصوصی «امروز» در برنامه هایش تلاش کرده تا موضوعات مذهبی را دامن بزند. روی همین ملحوظ شورای وزیران فیصله کرد تا نشرات این تلویزیون الی امر ثانی متوقف شود.»

تلویزیون خصوصی «امروز» بیشتر از دو سال قبل در کنار ده ها تلویزیون خصوصی دیگر نشرات دارد.

طی ماه های اخیر، این تلویزیون کشور همسایهء ایران را به مداخله در امور داخلی افغانستان و برخورد نا درست و غیر انسانی با مهاجران افغان در آن کشور متهم کرده و در کنار این، بار ها به نشر هم چو موضوعات انتقادی پرداخته است.

مسوول این تلویزیون چندین بار تظاهرات را با اشتراک هوادارانش در شهر کابل و حتی در شماری از ولایات به راه انداخته است.

در همین حال نجیب الله کابلی عضو ولسی جرگه افغانستان و مسوول تلویزیون خصوصی امروز در حالیکه از فیصله شورای وزیران در خصوص قطع نشرات این تلویزیون انتقاد کرد، گفت که رییس جمهور افغانستان این تصمیم را از اثر فشار شماری از افراد و احزاب سیاسی داخل کشور، اتخاذ کرده است.
آقای کابلی افزود:
« این قضاوت غیر عادلانه است. ما هیچ وقت اختلافات قومی و سمتی را دامن نمی زنیم به خاطریکه همه برادر هستیم. ما فقط مداخلهء ایران را برملا ساختیم و آنها مزدور های خود را دستور دادند تا یک انگیزه برای آقای کرزی ایجاد کنند و آقای کرزی را بالای تلویزیون «امروز» عصبانی ساختند.
من به صفت یک شخص که حزب سیاسی دارم و وکیل پارلمان استم باز هم بالای ملت افغانستان صدا می کنم تا تلویزیون ما را کمک کند.»

این تصمیم حکومت افغانستان باعث واکنش شدید نهاد های ژورنالیستی در کشور نیز شده است.

رحیم الله سمندر رییس انجمن آزاد خبرنگاران افغانستان این تصمیم شورای وزیران را یک دسیسه خواند و گفت که انگیزهء سیاسی دارد.

آقای سمندر نیز تاکید کرد که شماری از اشخاص که مناقع بیگانه ها را در کشور حمایت می کنند، برای گرفتن تصمیم در زمینه، رییس جمهور را تحت فشار قرار داده اند.
وی گفت:
«برخورد که با تلویزیون امروز می شود، این اولین مرتبه نیست و همیشه این برخورد ها خلاف قوانین افغانستان بوده است. حتی اگر شورای وزیران کدام انتقاد در این مورد داشت، این صلاحیت کمسیون تخطی رسانه ای است که فیصله کند که آیا نشرات یک رسانه قطع شود یا خیر.
به فکر من در این تصمیم شورای وزیران، دست یک تعداد از افراد و اشخاص دخیل می باشد.»

آقای سمندر علاوه کرد که انتقاد بالای نشرات تلویزیون خصوص امروز یک تخطی رسانه ای است و باید این موضوع به کمسیون تخطی رسانه ای راجع ساخته می شد.

آقای سمندر از فیصلهء اجلاس شورای وزیران در مورد قطع نشر برنامه های بازی بخت در تلویزیون های خصوصی«طلوع» و «1»  نیز انتقاد کرد.

ولی گفت که تلویزیون های خصوصی و رادیوها در نشرات شان به ارزش های اسلامی و جامعهء افغانی توجهء بیشتر مبذول بدارند.

رادیو آزادی تلاش کرد تا در این مورد نظر وزارت اطلاعات و فرهنگ را نیز داشته باشد، ولی با وجود تماس های مکرر مقامات این وزارت از دادن توضیحات در مورد خورد داری کردند.

پس از سقوط طالبان در افغانستان ده ها شبکهء خصوصی رادیویی و تلویزیونی جواز فعالیت را از وزارت اطلاعات و فرهنگ دریافت کرده و در مرکز و ولایات نشرات دارند.

ولی به باور کارشناسان، بسیاری این ارگان های نشراتی فاقد کارمندان مسلکی بوده و به همین علت نشرات شان خالی از کاستی نمی باشد.

منبع : رادیوی آزادی

دورۀ آموزش وتحصیل

زهرا نادری این چهرۀ فرخنده دریک خانوادۀ روحانی درافغانستان چشم به جهان گشود، مکتب ابتدائیه ومتوسطه را درکابل و بغلان، دروۀ ثانوی تعلمیات خویشرا درلیسه نسوان درهاروHarrow انگلستان به سال 2001 به پایان رسانیده و شامل A level در پیش دانشگاهی انگلستان  گردید، بعدا پیش دانشگاهی را درتاشکند به اتمام رسانیده و درسال 2004 جهت فراگرفتن تحصیلات عالی شامل دانشکده حقوق دردانشگاه بین المللی Westminster درتاشکند شد که درجریان سالهای 2004 و 2005 نماینده دانشکده حقوق این دانشگاه بوده  ودرسال 2007 با کسب درجۀ عالی سندلیسانس خویش را از دانشگاه مذکوربدست آورد وی ودرسال 2008 ازسوی پوهنتون مونستر آلمان دریک بورس تحصیلی موفق به اشتراک درکنفرانس بین المللی (Munster University International Model United Nation )  گردیده که خوشبختانه دربخش محکمۀ عدالت بین المللی تصدیق نامه وتقدیرنامه فوق العاده برایش اعطاگردیده است .

تجارب کاری

اولین کار تجربوی فرخنده ازطرف مکتب وی برای دوهفته بوده که به کسب تقدیرنامه طلای نایل و نظربه علاقمندی اش به کارهای افتخاری درجریان تحصیل خویش به حیث ترجمان با مرکزصحی زنان درتاشکند جهت معاونت به زنان افغان همکاری داشته، بعد ازختم تحصیل وبازگشت به وطن فعالیت های خویش را ذیلا آغاز نمود.

الف) فرخنده زهرا نادری بخاطر تشویق زنان درسیاست وهمکاری با جوانان، عضویت حزب پیوند ملی افغانستان را کسب ودرسال 1387  ازسوی شورای مرکزی این حزب به حیث رئیس انجمن زنان وجوانان انتخاب  وباایجاد تشکیلاتی  مربوطه کمیته های انتظامات ، فرهنگی، اقتصادی، ورزشی، تاسیس ارگان نشراتی انجمن جوانان (هفته نامه جوانان پیوندملی) ، مرکز آموزشی دانشسرای حپما،اهدای بورس های تحصیلی برای جوانان، ایجاد کلپ تکواندو، تیم ترانه حزب ، تشویق وتطبیق پروژه های خورد خودکفای  چون تهیه وفروش فلم های مستند،  وپوسترهای تاریخی ازجمله فعالیت های وی است که درچوکات حزب انجام پذیرفته است  .

ب) فرخنده زهرا فعالیت های فرهنگی را درزمان تحصیلی خویش با ایجاد  وتدریس صنف دری در Westminster   آغاز وبعداز برگشتش به افغانستان مسئولیت احیای مجدد کانون فرهنگی حکیم ناصر خسروبلخی وکتابخانه عامه اش را که قبلا توسط پدرش الحاج سید منصورنادری بنیان گزاری گردیده بود، به عهده گرفته که عنقریب درآستانه افتتاح وبهره برداری قرارمیگیرد،.بل ازافتتاح مجدد،  بخاطر سهم کانون در عرصه های فرهنگی بعضی برنامه ها چون تدویرشب شعر، بزرگداشت ازسال نو (فرهنگ عامیانه نوروزی درباغ بابر) نمایشنامۀ تیاتر حماسی حجت خراسان به کارگردانی پدرتیاتر افغانستان استاد عبدالقیوم بیسد، برگزاری کمپاین صفای شهروسمینارهای آموزشی  صلح  درنواحی مختلف شهرکابل با ایجاد روابط همکاری با فدراسیون جهانی صلح لقب سفیرصلح برای خودش وتعداد بیش از 132  تن فعالین این کانون ازسوی فدراسیون یادشده اعطا گردید.

برعلاوۀ فعالیت های فوق فرخنده به طور افتخاری  دردیگر بخش ها نیز سهم داشته  ودرزمستان سال 1388 درایجاد شفاخانه مطب سهم گرفته که اکنون ریاست این شفاخانه را عهده داراست ودرنظردارد که برعلاوه ساختن یک شفاخانه برابربا معیارهای پذیرفته شده صحی همانند کارهای گذشته پدرش خدمات رایگان صحی را برای مستضعفین درچوکات این شفاخانه شامل نماید.

 زن موجودی است که با وصف تکامل جامعه وبسیاری پیشرفت های بشری قرن 21 تاهنوزهم بصورت حقیقی و درست درسایر جوامع، بالخصوص جامعه افغانی احساس و تعریف نگردیده ، گویا اگرمعرفی هم شده متاسفانه بیشتر توسط شخص دوم (مرد) وباافکارمردسالاری بیان گردیده است که این تعارف نامکمل، اشتباه وفریب دهنده نه تنها که یک خدمت علمی نبوده بلکه جامعه را بسوی ناهنجاری های اجتماعی ، فرهنگی ، سیاسی وغیره سوق میدهد.

دراین مقاله نویسنده غرض شناسای زن وبه تبعیض های ناروا علیه اش به تحلیلی میپردازد که البته هدف این نوشته روی صفحه کشانیدن حقایق تلخیست که زنان امروز درجامعه به آن برمیخورند است  نه حمله و کاشتن نفرت بین این دوقشریعنی زن ومرد. همچنان قابل ذکر است موضوعاتی که در اینجا بحث میگردد مرتبط به افکار اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه بوده و جنبه د ینی که اسلام بر زنان عزت و احترام میبخشد ندارد.   

بجاست که آغازرا با واژۀ زن نمود ، این کلمه خود نماینگر قشراناث که نیم پیکرۀ جامعه را تشکیل میدهد میباشد هر چندیکه کلمه زن در فرهنگهای متفاوت تعریف های  مشترک و متغییر دارد مگر تعریفی که  فرهنگ فشرده سخن تالیف دکتور حسن انوری  دربارۀ واژه زن بیان داشته است قابل مکث وبحث است:

“زن zan (i) 1. انسان ماده بالغ، مق  مرد 2. همسر مرد ، زوجه  مق شوهر 3. انسان ماده هم ازکم سال وبزرگ سال، 4. (توهین آمیز )  حقیر، ترسو ، نامرد،”

البته تعریفات اول تاسوم ارزش گنجاندن به فرهنگ را دارد مگر معنی چهارمی آن به صفت یک واژۀ توهین آمیز، خود توهین برموجودیت زن میباشد، چونکه لغت توهین آمیز داخل قوس منظور اهانت برمردی است که اورا زن مینامد نه برزنیکه ازواژه اش برای مردهای ترسو وحقیراستفاده میگردد. برعکس وقتیکه یک زن بطورباشهامت ظهورو یا شناخته میشود تعریف که به اواداده میشود این است که چه یک زن مردانۀ، که این خود درذات خویش توهین به شخصیت واقعی زن است زیرا اگرتعریف اول وجود نمیداشت (خطاب مرد حقیر باواژۀ زن پس تعریف دوم یعنی تعریف زن خوب با واژه مرد را اگر خوب نه بلکه بد هم فکرنکرد )  بلکه تعریف اول این اهانت را بیشتر تاکید ورزیده وآنرا تشریح میدهد که  در چنین حالت هدف ازتعریف یک فرد اهانت برقشر زن است .

این جزء چهارم تعریف فرهنگ فشرده سخن تالیف دکتور حسن انوری مبین تبعیض لاینفک زنده گی زن درجامعۀ اجتماعی میباشد. هر چندیکه همواره گفته شده: این قشر بیسواد و تاریک است که چنین تبعیض ها را در اجتماع بوجود میاورد. اما،متاسفانه، درج چنین معنی و بیان در فرهنگ(لغت نامه) مبین این تاریک اندیشی یک عده از قشر با سواد و “روشن” جامعه نیز میباشد اما خوشبختانه همه اقشار روشنفکر جامعه بدین نظر نبوده بلکه بعضی ها خود مدافع حقوق اسلامی و انسانی زن میباشند.

این حقیقتت نیز آشکاراست که فرهنگ مذکور ایرانی بوده مگر هیچ شخصی نمیتواند که ازاین واقعیت تلخ چشم پوشی نماید که تبعیض ذکرشده بصورت گسترده دراجتماع افغانها بیشتر رایج بوده و همچنان استفاده از این فرهنگ ها (لغت نامه ها) نیز از جمله کار های علمی و آموزشی این مردم محسوب میگردد. موضوع متاثرکننده این است که دخیل شدن چنین واژه بصورت تعریف، خواهان نماینده گی از فرهنگ است، وبدبختانه جوانان ازاین فرهنگ (لغت نامه ها )  واژه های منفی وتوهین آمیز را بگونه فرهنگ  آموخته ودرموضوعات اجتماعی ،فرهنگی وسیاسی به میراث میبرند.

بجاست که ذکر گردد یک تفاوت کلی بین فرهنگ وخرافات یا رسوم ناپسند یک جامعه وجود دارد وبدیهی است که این بحث فرهنگ، به نوشتن مقاله تحلیلی دیگری نیاز مند بوده وازحوصلۀ نوشته کنونی بیرون است .مگر به طور فشرده قابل تذکر است که به نظر نویسنده فرهنگ ازرسوم ناپسند متغیربوده زیرا فرهنگ نمایانگر تمدن ، ارزش ها وپیشرفت های یک جامعه میباشد (میتواند درجامه های مختلف ارزش های مختلف خویش را داشته باشد ) که برعقاید پسندیده وگنج های تاریخی آن وابسته است که مردم مرتبط به آن فرهنگ همواره کوشا برای ادامه وپیشبرد این دست آورد های شان به نسل های آینده میباشند. ولی رسوم ناپسند عقاید کورکورانه وجاهلیت یک طبقه، یک قشر ویا یک قوم میباشد که حتی میتواند به طورمشکلزا به سطح ملیت وملت آن جامعه بروز کند لهذا این افکار فرهنگ نامیده نشده بلکه عقب مانده گی  وعدم يیشرفت فرهنگ آن جامعه را نشان میدهد دراینجاهدف ازاین تحلیل وبحث روی موضوع فرهنگ وبی فرهنگی (رسوم ناپسند) این است که درفرهنگنامه که خود  تعریف کنندۀ افکار پر افتخار یک جامعه بوده هیچگاه جای الفاظ تبعیض آور وخشونت آفرین نبوده اما متاسفانه  میتوان گفت که اهانت به زن به سویۀ رایج گردیده که حتی فرهنگ ما را میخواهد که متهم و متاثرازاین دردسرطانی نمایدولی، با صراحت باید گفت که این موضوع قابل قبول هیچ فرهنگی بوده نمیتواند. بنابرین، دلیل عمدۀ این تعریف های سوء وریشۀ مشکلات این حقیقت است که زن همیش از طرف مرد های حاکم که خود شناسی درست از زن نداشته  تعریف گردیده وبوسیله حاکمیت وقدرت آنها ، تعارف نادرست شان به آسانی درجامعه ترویج میابد.

_______________________________
منبع: سايت چادری www.chadari.af

کمپاین درافغانستان یک پدیده جدیدیست که با ورود افکار و شعارهای دموکراسی پا به عرصه وجود گذاشته است البته تا بحال افغانستان چندین دوره انتخاباتی محدودی راسپری نموده که هنوز هم مبارزات انتخاباتی سالم برای نهادینه شدن ضرورت دارد. لهذا بدین دلیل فرهنگ مبارزات انتخاباتی در جامعه ما درحالت رشد شمرده شده و اشخاصیکه کاندیدای انتخابات ولسی جرگه 1389 هستند رسالت تعریف کردن وشکل دادن این روند مبارزات را عهده دارند، چراکه این افکار توسط رفتار وفعالیت های وکلای احتمالی رنگ گرفته، افغانی گردیده وتاریخ میسازد.

روند مبارزات انتخاباتی ولسی جرگه باید برنامه های خاص خودرا داشته که درطول دوماه وبیست پنج روز تعین شده بتواند کاندیدرا به جامعه وجامعه  را به کاندید بهترمعرفی نماید(هر چندیکه کاندید از قبل باید ازجامعه و جامعه از کاندیدا آگاهی داشته باشد). باید تذکر داد که انتخابات بصورت کل بالخصوص در افغانستان یک پروژه آموزشی بوده که در نتیجه سطع آگاهی مردم توسط کمسیون مستقل انتخابات و کاندیدا به چه اندازه بلند میرود مرتبط به زحمات آنها میگردد. اما بااظهار تاسف باید گفت که بصورت عموم مبارزات انتخاباتی که تابحال در افغانستان صورت گرفته یک روش آموزنده، روشن ومسلکی را ازخود بجا نگذاشته تا دیگر کاندیدان جدیدیکه این روند را تعقیب میکنند ازآن الهام بگیرند.

حتی عدم مسلکی بودن بعضی کاندایدا درگذشته باعث گردیده که مبارزات انتخاباتی نه به یک وجیبه ملی بلکه به یک معاملۀ تجارتی نامعقول تبدیل گردد. در این مقطع زمانی گویا برعکس یک عده مردم برای معامله های تجارتی کوتاه مدت (تابستانی) و یک تعداد کاندیدا هم در امر ترویچ رای فروشی کار کنند نه برافکار ملت سازی، وبه این پرسش که کدام کاندید بلند ترین ارقام پولی را نصیب شان  خواهد کرد احساسات ملی شانرا به فروش رسانند.  بروز چنین مشکلات عدم بی برنامه گی وغیرمسلکی بودن اکثریت کاندیدان محسوب میگردد؛ چرا که این بازار را این کاندیدان خود برای ملت گرم نموده تا اینکه تمام مسولیت های ملی خویش رابقدرت پول تعیین شده دونیم ماهه خویش به فروش برسانند.در اینجا معامله نه بلکه معاملۀ غلط تحت انتقاد قرار مبگرد.

نظر به تیوری جان لاک میتوان پروسه رای دهی را یک معامله اجتماعی(Social Contract) نامید که در این معامله (Contract) مردم بوسیله رای خویش کاندید مورد نظر خود را قدرت و در مقابل کاندید خدمات خود را به مردم عرضه میکند که  بدون تردید این معامله به مدت تعیین شده آن کرسی میباشد.  بنظر نویسنده کاندیدای که بیشتر شان شعار های مبارزه علیه فساد اداری را دارند باید آغاز آن را از این مرحله کرد؛ چرا که در غیر آن، این شیوه کاری باعث میگردد تا میدان مبارزات انتخاباتی بارقابت های برنامه وافکار روشن نه بلکه با قدرت پولی جیبی به پیش رود و رقابت سالم که دموکراسی آن را تشویق میکند در مراحل ابتدایی خویش ازرشد وتکامل بازمانده و بسوی تعریف سو سوق گیرد یکی ازاین مشکلات عمده این است که حتی شعار های بعضی کاندیدا خریداری گردیده ودرپوسترهای تبلیغاتی شان درج گردد و یا اینکه تنها چهره یک کاندید محور اصلی مبارزات انتخاباتی اش قرار گرفته و به اساس آن رای گیرد، که بالاخره این روند باعث میگردد که تفکیک بین کاندیدا دشوار گردد زیرا یکی مقلد دیگری قرار میگیرد، و در عین حال این امرسبب تضعیف نهضت فکری وابتکارات مغزی کاندیدای جوان میگردد. پس بجاست که گفته شود کاندیدای امروزی به تاریخ ونسل بعدی  جوابگوهستند البته این یک موضوع آشکاراست که مبارزات انتخاباتی مصارف و هزینه بردار میباشد مگرباید واضح گردد که پول برای تطبیق افکار خرچ گردد نه اینکه برعکس افکار برای پول.

 ______________________________________________
منبع: سايت چادری www.chadari.af

باید به این سخن آغازکرد که من یک دانش آموز رشتۀ حقوق هستم که بعداز ختم تحصیلات لسانس خویش درصدد ادامه دادن تحصیلات فوق لسانس دررشته حقوق بین الدول وبخصوص حقوق بشر بودم وهستم، که برای یکسال وقفه، به منظور کسب تجربۀ کاری به کشورم برگشتم تا ازچگونگی ومشکلات اجتماعی و فرهنگی افغانستان درفضای سیاسی کنونی آگاهی بیشتری داشته باشم اما امروز خود را ثبت نام مکتب دیگری بازهم مرتبط به رشته تحصیلی ام نموده ام که آن اشتراک درانتخابات ولسی جرگۀ 1389 به حیث یک کاندیدا ازولایت کابل میباشد. پس به صفت یک دانش آموز این مکتب جدید  یعنی سیاست مسئوولیت آموختن وآموختاندن این پروسۀ مبارزات انتخاباتی را داشته و این روند را جزلاینفک تحقیقات علمی خویش میدانم.

البته بصورت عموم هدف ازنامزد شدن درانتخابات ولسی جرگه راه یافتن به شورای ملی وبرنده شدن دراین انتخابات است مگر برای من برنده شدن ویا باختن چالش نه بلکه طرز داخل شدن وبرنده شدن آن مفهومی دارد، زیرا یک کاندید درحالت کنونی افغانستان به دلایل مختلف مانند خریداری آراء و دیگر شیوه های غیرمسلکی میتواند درصحنۀ پارلمان حضوریابد. اما  ازدید گاه من این شیوه ها بسا مضر و این کامیابی یک موفقیت نه بلکه یک ناکامی محض پنداشته میشود که همه را محکوم به غیر سیاسی و غیر مسلکی بودن میکند. پس من به حیث یک کاندیدا بخاطر نهادینه شدن دموکراسی در جامعه افغانی چالش های را به خویش گزیده ام که در نتیجه  بتوانم یک ارزیابی خوبی از کار برد خویش، جامعه، سیاسیون، و سیاسی سازی ملت ام بدست آورم. این برای من یک حقیقت است که درصحنۀ انتخابات کسی را رقیب خویش نمیدانم ، چرا شخصا درزنده گی بایگانه کسی که رقابت داشتم آن شخص تنها وتنها خودم بوده ام و با این روش و تفکر من پیوسته درطول زنده گی با چالش های گوناگون همسفرم. پس در راستای انتخابات من چالش های مختلف را بطوریک تحقیقات سیاسی و ملی که برای پیاده نمودن افکار علمی و نهادینه شدن دموکراسی استفاده گردد گزیده ام، که از جمله چند چالش عمده آنرا دراینجا تذکر میدهم.

چالش اول من انتخاب کاندایدای حزب هستم نه مستقل، البته اکثریت کاندیدای که درانتخابات ولسی جرگه سهم گرفته اند با یک نهاد سیاسی ارتباط داشته ویا ازسوی برخی حلقات سیاسی مورد حمایت قرار دارند. مگر بدبختانه همه مستقل بودن را در روند انتخاباتی نسبت به وابستگی شان به احزاب سیاسی ترجیع داده اند چون خوف ازدست دادن آراء شانرا داشته و میخواهند از طریق مستقل بودن رای مردم را از آن خود کنند. ولی متاسفانه بسیاری از سیاسون ما این موضوع را تا هنوز درک کرده نتوانسته اند که انتخابات آن پروسۀ ملی است که برای رشد، تقویت و نهادینه شدن دموکراسی در یک کشور راه اندازی میگردد که در این هنگام احزاب سیاسی  و سیاسیون مسوول اند جامعه را با تلاش و معلومات شان بیشتر سیاسی نموده و یا آموزش سیاسی دهند نه اینکه در این پروسه سیاسیون خود خواهان پنهان نمودن هویت سیاسی شان گردیده و مردم را در تاریکی قرار دهند. البته هدف نقد کردن در اینجا از روند مستقل بودن نه بل سوء استفاده از این طریقه میباشد که این موضوع درحالت کنونی از دیدگاه من دومشکل بزرگ اجتماعی وسیاسی را بارمیآورد؛ اول اینکه  این شیوۀ نامعقول ولی مروج دراجتماع باعث خطربزرگ برای رشد وتقویت دموکراسی یعنی تقویت  ونهادینه شدن افکار احزا ب سیاسی درکشور میگردد. دوم برعلاوه اینکه کاندیدان ازین روش برای ملت یک آموزش وآگاهی درست  را نمیدهند رأی ملت را بر مبنای معلومات اشتباه بدست آورده و سیاست را بسوی دیگرگونی بیشتر میکشانند. این حقیقت است که افکارعامۀ مردم افغانستان نظر به تاریخ تلخ گذشته  که پیوسته جنگ وبی ثبانی آنرا تشکیل میدهد حساسیت خاصی ازنام احزاب دارند ، پس امروز این وجیبۀ ملی هرکاندید وسیاسیون افغانستان است که مردم را ازاین هراس بیرون آورد. سیاسیون باید اینرا تعین کنند که سیاست واحزاب سیاسی برای پشبرد جامعۀ متمدن به طور یک نیاز مبرم دیده میشود ویا اینکه برای عقب مانده گی، جنگ وخشونت یک ابزار است. اگر این یک افکار ناپسندیده است پس برای ازبین بردن ونابود کردن آن همه دست به دست هم داده ساعی باشند، واگر جواب این است که مردم برای بدست آوردن حقوق سیاسی ،اسلامی وانسانی شان ضرورت به تشکیل شوراها واحزاب سیاسی را در افغانستان دارند،  پس چرا سیاسیون ازگرفتن این نام ویا وابستگی شان به احزاب سیاسی انکار میورزند وآنهم تنها در انتخابات؟ علاوه براینکه سیاسیون استادان سیاست دراجتماع هستند و سیاست درست را باید به ملت برای پیشرفت جامعه بیاموزانند آنها باید درراستای معلومات دهی به ملت صادق بوده و شفافیت کاری شان را از این نقطه (کاندیداتوری شان) آغاز نمایند تا با آنچه که است خود را در صحنه ظاهر نماید و اگر هدف شان واقعا خدمت است پس هراس از این نداشته باشد که از کدام جریان سیاسی خود را آشکار مینمایند، چرا که از هر نامی که میاید برای پیشرفت ملت قدم برمیدارد.من با بررسی نمودن چنین مشکلات کشور به حیث یک متعلم سیاسی خواهان گرفتن این چالش گردیدم که نه با واژه مستقل مگر با مهر حزب پیوند ملی خواهان رأی از اقشار مختلف کابل گردم؛ اگر چه آنها یک رأی هم در صندوق برایم نریزند، چرا که به صفت نسل جوان که نظریات و ملاحظات در بستر سیاست و تخطی های سیاسیون در افغانستان داشته و بر سوء استفاده از طریقه ی سیاست و غیر مسلکی بودن آن در کشور به فغان بوده ام واجب افکار خویش میدانم که قدم و کوشش خود را در راستای سیاست درست و مسلکی بودن آن بردارم، تا بتوانم پیام درست را به سمع ملت برسانم.

چالش دوم را از بررسی بر مبنای انتخابات مبارزاتی برگزیدم و آن اینکه من میخواهم تعریف از مبارزات انتخاباتی یا کمپاین داشته باشم وازمبارزات انتخاباتی به مثابۀ یک روند دموکراتیک برای آگاهی وتحرک افکار رای دهنده گان کار گیرم تا منظور انتخابات را که چون پدیده ی جدید در کشور تا هنوز هم روشن نگردیده بتوانم برایشان با مثال کوچک خویش نمایان نمایم. من از روند غیر مسلکی انتخابات در افغانستان بحیث یک جوان این کشور پیوسته رنج برده ام، و این موضوع تأسف آور است که کاندیدان قبلی در انتخابات کدام طریقه ی خاص و مسلکی از خود بجا نگذاشته تا کاندیدان بی تجربه از آن بطور نمونه  نام ببرند، پس با شیوه های پسمانده نه تنها مردم از کاندید و کاندید از مردم معلومات  مثمر گرفته نتوانسته و پروسه ی انتخابات بقسم یک روند سیاسی غیر حرفه ی و نامکمل باقی مانده بل مردم با شعار های خریده شده، افکار دزدی نموده و راه های تاریک کاندیدان غیر مسلکی، تارتر گردیده اند. جای بسا تأسف است که یکسان بودن در اجتماع آنقدر معمول گردیده که هیچ شخص سیاسی نمیتواند جرأت متغیر بودن را از آن خود کند، تا این روند را تغییر دهد و یا در را تغییر دادن آن کوشا باشد چه رسد که با ابتکارات تازه برای مردم پیام بیاورد، چرا که همه خوف مقابل شدن با مخاطره و راست گفتن با ملت را دارند، ولی باید این را درک کرد که تا این جرأت حاصل نگردد هیچ سیاسیی تغیرات سیاسی مثبت را در افغانستان پیاده کرده نمیتواند چرا که در میدان سیاست باید مبارزه کرد و در راستای مبارزه باید خطر را پذیرفت زیرااکثر اوقات درآغوش مخاطره میتوان هدف را بدست آورد، پس درراه رسیدن به اهداف بزرگ از ناکامی های خورد و جزئی نباید هراس و خوف داشت. این نقطه مهم است که ما مبارزین سیاسی بحیث یک کاندید اگر یک چنچ اجنت (change agent) خوب نه، حد اقل در راستای بدست آوردن این صفت کوشا باشیم. بجاست که در رابطه به این بحث ملاحظات خویش را پیرامون نقش زنان در مبارزات انتخاباتی ذکر نمایم که نظر به نقش سنتی زن در افغانستان بصورت اکثریت، مردم زنها را در سیاست جدی نگرفته  وبیشتر جامعه که قادر به بررسی نبوده و شعور سیاسی ضعیف و غیر مسلکی دارند برای کاندیدان زن تنها بر مبنای چهره ی شان رأی میدهند که این یک اهانت بر موقف زن در سیاست و افکار شان میباشد. همچنان این مفکوره اشتراک خانم های مسلکی را به این پروسه  کاهش بخشیده و توجه آنها را با سهم گیری در پارلمان سرد میسازد. البته هدف این نقد، عکس های زیبا نبوده مگر سوء استفاده ی آن بوسیله ی افکار عامه و غیر مسلکی و پائین جلوه دادن سطع علمی زن در سیاست میباشد. بنظر من برای قشراناث لازم و حتمی است که اجتماع را از جدیت کاری شان آگاه ساخته و برخلاف عنعنات نا شایسته ایکه زن را میخواهند ضعیف جلوه دهند رزمیده جامعه را ازاین دگرگونی بیرون کند و من بصفت یک کاندیدا ازقشراناث با اعتراض به این شیوه پوستر انتخاباتی ام را آغاز با شعار و عدم تصویر نموده مفکوره ام را در خدمت مردم قرار دادم تا مردم با این روند آشنایی پیدا کنند که در قدم اول افکار یک کاندید را مورد تبصره قرار دهند نه چهره اش را و از طرف دیگر مردم بتوانند قبل از دیدن کانديد، جدیت مبارزه اش را احساس کرده موجودیت هدف مبارزه اش را در این راستا احساس نماید، اگر چه باید اعتراف کرد که این روند انفرادی من ساده و آسان نبوده و مورد انتقاد حق و نا حق مردم از سطح روشنفکر، سیاسون تا مردم عادی بدلایل مختلف  قرار گرفته، مگر برای اینکه ما سیاسیون خصوصاً جوانان که نیروی پر ابتکار جامعه نامیده میشوند، قوی بار آئیم باید با چالش ها راه رفته مسیر را برای دیگران باز نمایيم تا اینکه این جرئت را آنها نیز از آن خود کرده بتوانند. بجاست که علاوه نمایم هیچ روندی نمیتواند صددرصد موفق باشد اما هر روندی موفقیت های خاص خودرا در قبال دارد و شیوه ی را که من اختیار نموده ام یک کوشش فردی است که بر مبنای بررسی اوضاع کنونی برای بهبودی پروسه انتخابات پذیرفته ام، ولی پذیرش وعدم پذیرش آن به  مردم ربط دارد. در خاتمه  باید تذکر داد که در ابتدا طرز مبارزه انتخاباتی ام مورد انتقاد سیاسیون ( کاندیدان) و غیره بگونه تصدیق بلا تصویر صورت گرفت اما خوشبختاته بعد از بررسی، بسیاری از کاندیدان محترم به این نتیجه رسیدند که خود نیز از این  روند استفاده کنند، بلآخره بدون تصویر به این موفقیت نایل آمده ام که شیوه انتخابات را در بین بعضی کاندیدای قشراناث در این فرصت کم تغییر دهم.

 _____________________________________
منبع سايت چادری www.chadari.af

به گفته او، کرزی پالیسی را انتخاب کرده که پیشرفت های 9 سال گذشته در عرصه های دموکراسی و حقوق زنان در بسیاری مناطق افغانستان را با مخاطره رو به رو می سازد.

آقای صالح اخیراً در اجتماعی در میان تعدادی از محصلین پوهنتون کابل گفت، اگر من آواز خود را بلند نه کنم، ما به سوی یک بحران خواهیم رفت.

بیش از دو سال قبل، بعد از آن که مراسم جشن هشتم ثور در نتیجهء حملات مخالفین مسلح دولت از هم پاشید، امرالله صالح از پالیسی های رییس جمهور کرزی دفاع کرده و گفته بود که هیچ گونه سیستم اضطراری را در کشور ملاحظه نمی کند.

هشدار کنونی امرالله صالح بعد از آن صورت می گیرد که ایالات متحده در تلاش تنظیم موقعیت خود در آشتی و مذاکره با طالبان است.

روزنامهء واشنگتن پست در این مورد می نویسد، در حالیکه مقامات امریکایی از تیوری گفتگو با طالبان مسلح تحت رهبری حکومت افغانستان حمایت کرده اند، با این هم آنها از ابتکار کرزی که می خواهد مذاکره با مخالفین را بدون مداخلهء غرب تشویق کند، هراس دارند.

مارک سیدویل نمایندهء ملکی ناتو در افغانستان، اخیراً گفت، هر گونه پروسهء آشتی سیاسی باید واقعاً ملی و فراگیر باشد، در غیر آن مجموعی از مشکلات تازه ظهور خواهد کرد که تشنج را با خود خواهد داشت و کشور با خشونت های بیشتر رو به رو خواهد شد.

روزنامهء واشنگتن پست می نویسد، در حال حاضر که جنگ افغانستان با تلفات و قیمت بزرگ برای جامعهء بین المللی به همراه است، پالیسی سازان امریکایی به صورت گسترده برای راه بیرون رفت از بحران فکر می کنند و تقسیم قدرت میان رییس جمهور کرزی و طالبان شاید یکی از بهترین امیدواری های آنها باشد.

یک مقام ارشد ناتو در کابل، امرالله صالح را یک فرد زیرک و با استعداد خوانده است، اما برخی مقامات دیگر گفته اند، موقف تندروانهء وی بر علیه مذاکره با طالبان مسلح، هیچ راه را برای خاتمه جنگ تحت رهبری امریکا در افغانستان پیشنهاد نمی کند.

اما رییس سابق ادارهء استخبارات افغانستان، در بخش از اظهاراتش گفته است، طالبان به دروازه های کابل رسیده اند و ما به قیمت خون خود، حرکت آنها را مانع خواهیم شد.

به گفته او، تنها در زمان قوماندانی جنرال ستانلی مک کرستال، هفت صد تن از قوماندانان طالبان کشته و یا دستگیر شدند، اما خالیگاه های آنها توسط افراد تازه پر شده است. یعنی کارخانه بسته نه شده و به تولید خود ادامه می دهد.

این تحلیل های آقای صالح توسط وحید عمر سخنگوی رییس جمهور کرزی رد شده است.

امرالله صالح که در امور استخبارات افغانستان مرد کار آزموده خوانده شده، با وجود مخالفت ها با پالیسی های رییس جمهور کرزی جهت مذاکره با طالبان مسلح، او را یک مرد نجیب و میهن پرست خوانده است.

در این حال، محمد محقق نمایندهء مردم در ولسی جرگه افغانستان که یکی از رهبران قوم هزاره خوانده می شود، گفته است که رییس جمهور کرزی با اقدام سیاسی تازه نه تنها خود را تباه می کند، بلکه وطن را نا بود خواهد ساخت. به گفتهء محقق این یک نوع خود کشی است.

از جانب دیگر صالح محمد ریگستانی یک نمایندهء تاجک در ولسی جرگه افغانستان گفته است، تاجک ها، هزاره ها و اوزبک ها، شرکای حکومت آقای کرزی نیستند، آنها تنها کارمندان بوده و کرزی می خواهد به حیث سمبول از آنها استفاده کند.

مخالفت ها با طرح رییس جمهور کرزی جهت مذاکره با مخالفین مسلح دولت در حالی صورت می گیرد که ادارهء وی گفتگو ها با طالبان را در اولویت کاری خود قرار داده و این روند را با دقت دنبال می کند.

کرزی تا حالا چندین بار رهبران طالبان را به گفتگو دعوت کرده و گفته است، در صورتیکه آنها قانون اساسی را بپذیرند، دست از خشونت ها برداشته و سلاح خود را برزمین به گذارند و پیش از بازگشت به جامعه و زنده گی عادی، ارتباط شان را با شبکه های تروریستی خارجی قطع کنند، با آنها مذاکره خواهد کرد.

اما تا حالا هیچ نشانهء از پذیرش این شرایط توسط رهبری طالبان دیده نه شده است.